Hér birtist hluti af ljóði eftir hann Björn Guðmundsson frá Bæ, afa minn, um móður og hennar fórnir og stríð. Ég birti síðar framhaldið af þessu ljóði og fallegt er það.
HRMR

Móðir
Móðir jörð og mannsins kona
miðla orku lífsins grein,
rammur kraftur ríkra vona
rennur þjóð í merg og bein.
Fersku blóði fórnar móðir
full af kærleik nærir barn
verma frjóið vorsins glóðir
vetrar eyðist klakahjarn.
Upphaf manns á okkar jörðu,
enn er kennt við mold og leir,
ríklund kona af rifi gjörðu,
rís af mildu upp og deyr.
Góðum kostum Guð í hæðum
gæddi þó hið veika sprund,
enn er þrungið ástarglæðum
augna-ljós og konumund.
Ein við störfin innan veggja
oft er móðir þrautum seld,
hikar aldrei lið að leggja,
lúin fram á ævikveld.
Fóstrið undir faldi geymir
fyrsta vísir eðli manns,
blóð í æðum beggja streymir,
bundið vilja skaparans.
Frh. síðar.......